Jogger Modrzewia

Time Hollow to typowa przygodówka point&click - czyli odwiedzamy kolejne lokacje i stylusem klikamy to, co nas interesuje. Jeśli można coś z tym zrobić, to pojawi się odpowiedni kursor i tak dalej. Interfejs jest w sumie standardowy, nic specjalnego (prócz otwierania portali) tutaj nie ma. Pochwalę za to menu. Zawsze mnie zastanawiało, dlaczego w niektórych grach przechodzenie pomiędzy kolejnymi menuskami to koszmar. Czeeeeekaaaaaaaanieeeeeeee na zanik poprzedniej strony, i czeeeeeekaaaaaaaanieeeeeee na następną... w tym przypadku jest akurat odwrotnie - wszystko chodzi błyskawicznie (do tego wydając fajne dźwięki). Miło.

Osobnego akapitu wymaga ów "otwieranie portali". Wygląda to mniej więcej tak: w lokacji, w której możemy coś z przeszłością zrobić, długopis (Hollow Pen) zaczyna się świecić - zostaniemy zapytani, czy chcemy rozpocząć "kopanie" :P Rysujemy kółko w miejscu, które nas interesuje, po chwili otwiera się portal i możemy z miejscem w przeszłości coś zrobić. Po zrobieniu tego, co trzeba zamykamy portal i już. Lekko, prosto i przyjemnie. Szkoda trochę, że zagadki są zbyt łatwe: Ethan raczy nas komentarzami w stylu Right here I guess, co nakierowuje na odpowiednie miejsce. Jak już znajdziemy takowe, są do wyboru cztery opcje, z czego trzy są na pokaz, bo użyć można tylko tej jednej właściwej...

Sama fabuła jest wcale niezła. Najpierw kilka mniejszych spraw, takich jak zgubienie przez kogoś koperty z pieniędzmi czy wypadek samochodowy, po których zaczyna się poważniejsza fabuła... Najbardziej spodobał mi się moment, w którym naczelny szwarcchrakter (a jest takowy - co najśmieszniejsze, nie jest on z żadnej organizacji, a jego powód "czynienia zła" jest dość prozaiczny, co mnie pozytywnie zdziwiło :P) po kolei likwiduje w przeszłości wszystkie znane Ethanowi rzeczy - rzeczywistość zmienia się na tyle szybko, że możemy jedynie bezsilnie patrzeć na poczynania naszego bohatera, który najpierw doświadcza śmierci paru bliskich osób, a potem (po kolejnej zmianie, w dodatku własnej) jest o te śmierci oskarżany... a najlepsze jest to, że wszystko mimo wszystko kręci się wokół tajemniczego zniknięcia rodziców Ethana 12 lat wcześniej, i że po każdej zmianie przeszłości tylko kilka osób wie, co się stało (w tym Ethan).

Oprawa audiowizualna jest świetna, a to dzięki genialnym wstawkom animowanym, pojawiającym się co jakiś czas. Tutaj nie ma mowy o określeniu "prawie jak anime" - kreska jest "dokładnie jak w anime"! Cholernie bym się zdziwił, gdyby nie chcieli zrobić serialu opartego na tej grze, szkoda byłoby marnować taki pomysł i taką kreskę. Muzyka również jest co najmniej bardzo dobra, za wyłączeniem utworu użytego w openingu, czyli TimeHollow na DDR - który jest po prostu cudeńkiem, który wywołuje w naszych (moich przynajmniej) uszach muzyczny orgazm. Zresztą, posłuchajcie i pooglądajcie sami, oto opening: (niestety, nigdzie nie znalazłem wersji, w której muzyka byłaby zsynchronizowana z obrazem - tutaj kilka sekund się spóźnia...)

Update: połączonymi siłami moją i Pewnego przedstawiamy Wam jedyną (jak na razie) wersję openingu z porządnie dopasowanym dźwiękiem, bo te wszystkie gópki z jutjuba nie umieją przesunąć ścieżki dźwiękowej o 800 milisekund w prawo...

Update 2: ktoś potrzebuje pełnej wersji utworu? Nie ma sprawy, zapraszam.

Podsumowując, dla fanów przygodówek jest to pozycja obowiązkowa; ci, co są na nie obojętni, też niech zagrają. Chociażby dla animacji i openingu. Osobiście uważam Time Hollow za jedną z lepszych gier, w jakie w tym roku grałem ^_^